domingo, 12 de marzo de 2017

XVII Certame de Poesía e Imaxe en Galego, Sen filtro. Poemas traducidos ao galego. 1º e 2º.

O certame, que neste curso 2016/2017 chega a edición número 17, consiste en que os alumnos e as alumnas lles poñan imaxe (fotografía, debuxo, colaxe, etc.) a uns versos ou parágrafos que eles /as mesmos/as escollerán nas aulas entre textos de distintos autores e autoras do mundo e en diferentes linguas.

Aquí están traducidos ao galego:


LINGUA ITALIANA    (Sabela e Aroa)
Cando morra
e me poñades nun cadaleito aínda aberto
e me sente alí convosco e olle o meu corpo
quizais vos vexa chorar e non entenda o porqué.
Todos seguiredes ollando dentro do meu cadaleito,
daredes as derradeiras caricias a un corpo xa baleiro...
Todos pensaredes que estou nesa caixa de madeira,
porén, ninguén se decatará de que
estou sentada alí, convosco.

LINGUA GALEGA    (Martín e Erik)
Un iceberg curioso
dos seus mares fuxiu,
deixou as augas frías
e montes descubriu.
Antonio García Teijeiro

O meu teatro é un mundo.
Os personaxes que invento
¡teñen vida, fantasía
e doulles coñecemento...!
Manuel María

LINGUA NÁHUATL  (Rihanna, Nico F. e Samuel)
Os paxaros da noite
ficaron na súa casa;
chovía moito á metade da noite.
Cando as nubes negras se foron,
os paxaros estiveron borboloteando,
se callar vían o coello na Lúa.
Eu puiden contemplar
os paxaros da noite
e tamén o coello na Lúa.

LINGUA CASTELÁ     (Valeria)
Boneca de porcelana,
sobre o piano ollas
o andel de libros.
Seguindo a dirección
da túa postura
os ollos reparan
no lombo vello dun volume.
Ibsen e a súa casa de bonecas
paráronte no tempo.


LINGUA ASTURIANA    
A térmica
en fronte
de casa...
un monstro prehistórico
dando boqueadas por aquela
cheminea pola que saía un bafo
aterrecedor.
A térmica
ocupaba todo o val, todo o asolagaba
co seu renxer magoante, a boca calamitosa do inferno, o volcán
que fabricaba
días de néboa.

LINGUA PORTUGUESA   (Kevin)
Salta o muro, salta o cerco,
corre colinas com alento.
vai de vento, vai de vento,
vai de tempo em tempo.
Tem depressa de chegar,
entregar-se ao movimento.
Teresa Durães


LINGUA COREANA
Se vén o vento,
deixa que así como vén
se vaia.
Se vén a morriña,
deixa que así como vén
se vaia.
Virá tamén a dor,
e ficará un tempo
e logo marchará.
Así tamén o tempo
vén e vaise.
Deixa que así sexa.

LINGUA ARAGONESA     (Alex)
Silencio no campo
cando o sol medita
no lusco-fusco
e xoga coas boiras
e coas cores de pintores;
é un neno e é un vello
e é un artista
que vai danzando
cara ao país dos ceos.

LINGUA PROVENZAL
Ao noso amor acontécelle
como á rama do espiño albar,
que á noite está na árbore tremendo,
pola chuvia e polo xeo,
até que polas follas verdes da ramaxe
o sol espállase á mañá.

LINGUA AIMARÁ
Quixera ir
á montaña máis alta do mundo
para berrar que te quero,
para que se decate todo o mundo.
E se ninguén me ha de querer
por saber que te quero,
por saber quererte,
a ninguén hei de querer.

LINGUA QUÉCHUA     (Nico P. e Brais)
Ninguén dixo nada;
de todos os cavorcos están saíndo,
cos seus ósos sen carne,
todos eses mortos que camiñan:
sen culminar a súa morte,
voceando, saloucando
chamando aos seus devanceiros.

LINGUA HÑAHÑU
O río pasa, pasa:
nunca cesa.
O vento pasa, pasa:
nunca cesa.
A vida pasa...
nunca regresa.

LINGUA MAIA        (Miriam e Yago)
Maínzo do meu corazón,
que enches a miña vida de ledicia,
quixera escribirche unha canción
Porque sen ti, non sei que faría.
Para os antigos maias eras algo sacro,
para algúns un alimento,
para outros es de total agrado,
mais, con certeza, es o sustento.

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada